Francuski instrumentalista, dyrygent, specjalista w interpretacji muzyki dawnej. Studiował historię sztuki w École du Louvre i grę na gitarze klasycznej na École normale de musique de Paris. Uznawany za jednego z najbardziej pomysłowych i wszechstronnych animatorów odrodzenia muzyki baroku. W 1998 roku założył wysoko ceniony zespół wykonawstwa historycznego – Le Poème Harmonique. Na jego repertuar wykonawczy składają się zarówno utwory znane, jak i te zrekonstruowane i odkryte na nowo, ukazujące różnorodność muzyki wokalnej i instrumentalnej. Wykonywał z takimi grupami muzycznymi jak Ensemble Aedes, Accentus Austria, Les Cris de Paris, musicAeterna, Musica Florea, Arte dei Suonatori, Orchestre Régional de Normandie, Capella Cracoviensis i {oh!} Orkiestra. Dumestre działa nie tylko jako dyrygent i kierownik muzyczny orkiestr i chórów, ale również jako kurator sezonów artystycznych, konkursów i festiwali. Przez pięć lat był dyrektorem artystycznym Festival de Musique Baroque du Jura, a także edycji festiwalu Misteria Paschalia w 2017 roku. Vincent Dumestre jest kawalerem Orderu Sztuki oraz Orderu Narodowego Zasługi.

Francuska mezzosopranistka. Absolwentka Conservatoire national Supérieur de Musique et de Danse de Paris. Najbardziej ceni muzykę sceniczną, stąd występy w czołowych rolach w repertuarze barokowym (tytułowa rola w „Serse” Handla, Hermiona w „Cadmus et Hermione” Lully’ego), mozartowskim (Idamantes w „Idomeneusz, król Krety”), we włoskim bel canto (Rosina w „Cyruliku sewilskim” Rossiniego) i w repertuarze francuskim (tytułowa rola w „Carmen” Bizeta, Ascanio w „Benvenuto Cellini”, Ascagne w „Les Troyens” Berlioza, Sélysette w „Ariane et Barbe-bleue” Dukasa, Melisanda w „Peleas i Melisanda” Debussyego, Stefan w „Romeo i Julii” Gounoda). Pomimo młodego wieku stawała na deskach największych scen operowych i koncertowych, m.in. Nationale Opera w Amsterdamie, Barbican Centre, Royal Albert Hall, Royal Opera House Covent Garden w Londynie, Berliner Philharmonie, Salzburger Festspiele, Théâtre du Capitole de Tolouse, Opéra national de Paris, Opéra royal de Versailles, Opéra Comique, Opéra national de Bordeaux, Opéra national de Lyon oraz na festiwalach w Aix-en-Provence i Verbier. Jej wyłącznym wydawcą jest Alpha Classics.

Zespół muzyki dawnej założony z inicjatywy Vincenta Dumestre’a w 1998 roku. Tworzą go pasjonaci wykonawstwa muzyki XVII i XVIII wieku. Ich występy, przyjmowane z entuzjazmem w rodzimej Francji, jak i na międzynarodowych scenach, odzwierciedlają innowacyjne podejście w interpretacji repertuaru muzycznego i dogłębne zbadanie faktury wokalnej i instrumentalnej. Wykonują utwory zarówno znane, jak i mniej popularne kompozytorów francuskich, włoskich i angielskich. Gościli w renomowanych salach koncertowych we Francji, Włoszech, w Anglii, Chinach, Japonii, Austrii, Belgii, Holandii; zachwycali także publiczność BBC Proms, Festival de musique Baroque d'Ambronay, Festival de Beaune, Festival de Sablé. Ich płyty wydawane są nakładem Alpha Classics, a pośród licznych wyróżnień na pierwszy plan wysuwają się Diapason d’Or, Choc czasopisma „Le Monde de la musique”, Preis der deutschen Schallplattenkritik. Zespół nie ogranicza swojej działalności do wykonawstwa muzyki dawnej, ale działa również na polu edukacji i popularyzacji muzyki. W 2014 roku francuski ansambl powołał do życia École Harmonique – kulturalno-edukacyjną inicjatywę nauki muzycznej dla dzieci.

Wirtuoz setaru i uznany kompozytor. Założyciel cenionego na międzynarodowej scenie muzycznej zespołu Constantinople oraz jego solista. W wieku czternastu lat, po kilku latach nauki muzyki perskiej i występach na irańskiej scenie muzycznej, wyemigrował z rodziną do Quebecu. Tam kontynuował naukę muzyki perskiej jako samouk oraz dzięki regularnym spotkaniom z Rezą Gassemim i Kayhanem Kalhorem. Studiował także kompozycję w Conservatoire de musique de Montréal pod kierunkiem Gillesa Tremblaya. W roli kompozytora, wykonawcy i improwizatora brał udział w wielu międzynarodowych muzycznych projektach o eklektycznym charakterze. Swoje dzieła i muzykę prezentował na pięciu kontynentach. Kiya Tabbasian angażuje się w pracach agencji wspierających i finansujących projekty artystyczne. Był członkiem Conseil des arts de Montréal; obecnie jest członkiem Conseil des arts et des lettres du Québec. W 2017 roku założył Montrealu Centre des musiciens du monde, którego jest dyrektorem artystycznym.

Constantinople został założony w 2001 roku w Montrealu przez Kiyę Tabassiana. Swoje inspiracje – zgodnie z nazwą – czerpie ze starożytnego miasta położonego między Wschodem a Zachodem. Od momentu założenia zespół promuje tworzenie nowych utworów włączających elementy muzyczne różnych tradycji na całego świata, czerpiąc od średniowiecznych rękopisów do współczesnej estetyki, przechodząc przez Europę basenu Morza Śródziemnego do tradycji wschodnich, aż po barok Nowego Świata. Ich misją jest tworzenie muzyki międzykulturowej i wymiany między artystami z całego świata. Zespół jest regularnie zapraszany do występów na międzynarodowych festiwalach i w prestiżowych salach koncertowych, takich jak Salle Pleyel w Paryżu, Berliner Philharmoniker, Festival des Musiques Sacrées du Monde w Fezie, Rencontres musicales de Conques w Aveyron, Aga Khan w Toronto, El Cervantino w Guanajuato, Międzynarodowy Festiwal Kartaginy w Tunezji, Onassis Stegi w Atenach i BOZAR w Brukseli.

Jeden najbardziej uznanych interpretatorów muzyki dawnej, wirtuoz violi da gamba. Studiował w Manuel Castillo Conservatoire de Música w Sewilli, naukę kontynuował w Schola Cantorum Basiliensis w Bazylei oraz w Conservatorio della Svizzera italiana w Lugano. Od najmłodszych lat współpracuje z najlepszymi zespołami muzyki dawnej. Jest członkiem Hesperion XXI (Jordi Savall) i Il Suonar Parlante (Vittorio Ghielmi). Założył także ansambl More Hispano oraz Accademia del Piacere. Jako solista występował z takimi orkiestrami, jak Orquesta Nacional de España, Galicia Symphony Orchestra, Ensemble Vocal de Lausanne, Orquesta Barroca de Sevilla, Al Ayre Español i in. Wkroczył również na pole muzyki współczesnej i jazzowej, współpracując m.in. z Urim Cainem. Nagrywał dla takich wytwórni płytowych, jak Deutsche Harmonia Mundi, Alia Vox, Glossa, Winter & Winter, Tactus, Arsis i Enchiriadis, a także dla telewizji i radia. Od 2009 roku jest dyrektorem artystycznym Festival de Música Antigua de Sevilla, najstarszego i najważniejszego festiwalu muzyki dawnej w Hiszpanii. W 2020 roku otrzymał grant „Leonardo” (BBVA Foundation Frontiers of Knowledge Award) na projekt Colombina, dotyczący rękopisu z XV wieku.

Niepowtarzalne projekty muzyczne, umiejętności techniczne muzyków i charyzma dyrektora artystycznego Fahmiego Alqhaia uczyniły z Accademia del Piacere jeden z wiodących zespołów tego typu w Europie. Grupa jest szczególnie ceniona za koncepcję muzyki historycznej jako żywej i pełnej emocji, w szczególności z repertuaru włoskiego seicento, francuskiej muzyki kameralnej na dworze Ludwika XIV, świata flamenco i jego relacji z muzyką barokową, oraz improwizacji w Hiszpanii w XVII wieku. Accademia del Piacere występowała na najbardziej prestiżowych scenach w Europie i na świecie, m.in. Konzerthaus Berlin, Kölner Philharmonie, Auditorio Nacional de Música w Madrycie, Wiener Konzerthaus, Fundação Calouste Gulbenkian, a także licznych festiwalach, jak MA Festival w Bruggie czy Festival Internacional Cervantino w Meksyku. Koncerty Accademia del Piacere są regularnie transmitowane na żywo przez Europejską Unię Nadawców za pośrednictwem jej stowarzyszonych nadawców, takich jak hiszpańskie RNE, niemieckie NDR, szwajcarsko-włoskie RSI.

Angielski kompozytor i dyrygent. Jego kompozycje są publikowane przez Novello i były wykonywane na całym świecie przez zespoły, w tym Tallis Scholars i Aurora Orchestra. Studiował orkiestrację i kompozycję na Cambridge University. W ramach programu stowarzyszeniowego, przez dwa sezony był śpiewakiem chóru Tenebrae. Jako dyrygent prowadził projekty artystyczne z takimi zespołami, jak BBC Singers, Academy of Ancient Music, Capella Cracoviensis, Cambridge Chorale, Southbank Sinfonia i Ensemble la Sportelle. Lider zespołu a capella The Gesualdo Six, cenionego za interpretacje muyzki zarówno renesansu, jak i współczesnej. Jest członkiem Royal College of Organists (FRCO) i otrzymał nagrodę Dixon Prize za improwizację, będąc starszym organistą w Wells Cathedral i Trinity College Cambridge.

Pisarz, reżyser i kompozytor, znany przede wszystkim z licznych projektów koncertów z grą aktorską, takich jak „Secret Byrd”, „Peer Gynt”, „Markus Passion”, „Death of Gesualdo” czy „The Chevalier”. Był dyrektorem muzycznym teatru Shakespeare’s Globe, pełni obecnie funkcję dyrektora artystycznego Concert Theatre Works – organizacji, która każdego roku prezentuje jego spektakle w 30 miastach na całym świecie. Jego dorobek na Broadwayu i West Endzie obejmuje takie tytuły jak „Farinelli & The King”, „Twelfth Night” oraz „Richard III” – we wszystkich tych przedstawieniach wystąpił Sir Mark Rylance.

Zespół wokalny składający się z jednych z najlepszych śpiewaków chóralnych w Wielkiej Brytanii kierowany przez Owaina Parka. Zespół powstał w 2014 roku na potrzeby wykonania „Tenebrae Responsoria” Gesualda w Cambridge i dziś występuje na najważniejszych festiwalach na całym świecie. Do najważniejszych wydarzeń należą występy w renomowanych miejscach, takich jak Wigmore Hall w Londynie, Miller Theatre w Nowyn Jorku, Sydney Opera House, a także koncert w prestiżowej serii Deutschlandradio Debut Series oraz debiut na BBC Proms. W zeszłym sezonie The Gesualdo Six zadebiutowało w Ameryce Południowej w Kolumbii, a także po raz pierwszy wystąpiło w Japonii, Chinach i Singapurze. Zespół współpracował z Fretwork i Brodsky Quartet, a także odbył trasę koncertową z dwoma dziełami teatru koncertowego: „Secret Byrd” i „Death of Gesualdo” pod dyrekcją Billa Barclaya.

Ceniony na całym świecie brytyjski consort viol założony w 1986 roku. W ciągu ostatnich niespełna czterech dekad eksplorowali repertuar angielskiej muzyki instrumentalnej, od Tavernera po Purcella, i dokonali wielu nagrań referencyjnych. Grupa zasłynęła także opracowaniami i wykonywaniami aranżacji na consort viol, w tym docenionymi przez krytykę i publiczność dziełami J.S. Bacha, jak „Das Wohltemperierte Klavier”, „Clavierübung” czy „Wariacje Goldbergowskie”. Poza tym Fretwork stali się znani jako pionierzy współczesnej muzyki na viole. Na ich zamówienie powstało kilkadziesiąt nowych utworów. Koncertują w Europie i Ameryce Północnej. Występowali w prestiżowych salach, jak: Wigmore Hall, Kings Place, Cadogan Hall, Royal College of Music, Carnegie Hall, Biblioteaka Kongresu i in. Współpracowali z Emmą Kirkby, Ianem Bostridgem, Stephenem Cleoburym, Clare Wilkinson, Iestynem Daviesem, The Hilliard Ensemble, The Kings Singers. Nagrywali dla Virgin Classics, Harmonia Mundi USA, EMI, Signum Classics.

Skrzypek, urodzony w Argentynie. Studiował grę na skrzypcach w Buenos Aires, by następnie kontynuować studia nad muzyką dawną w Schola Cantorum Basiliensis. W roli solisty lub koncertmistrza występował z takimi formacjami jak: Les Arts Florissants, Le Concert des Nations, Concerto Köln, Les Musiciens du Louvre, Hespèrion XXI, Concerto Vocale Gent, Les Talens Lyriques. Regularnie współpracuje z Orquesta Barroca de Sevilla. Od 1999 roku razem z Céline Frisch prowadzi zespół muzyki dawnej Café Zimmermann. Zajmuje się również działalnością pedagogiczną: uczył m.in. w Escola Superior de Música de Catalunya w Barcelonie oraz Conservatoire à Rayonnement Régional w Nicei. Gra na skrzypcach Giovanniego Battisty Guadagniniego z 1758 roku.

Francuska klawesynistka, razem z Pablem Valettim kierowniczka ansamblu Café Zimmermann. Studiowała grę na klawesynie w Conservatoire d’Aix-en-Provence, a następnie w prestiżowej Schola Cantorum Basiliensis. Zdobywczyni szeregu nagród i wyróżnień; w 2009 roku uhonorowana Ordre des Arts et des Lettres. Pośród szerokiego repertuaru muzyki dawnej to jej interpretacje muzyki J.S. Bacha przykuły największe zainteresowanie międzynarodowej prasy muzycznej. Wykonuje z upodobaniem także francuską muzykę epoki Ludwika XIV, dzieła wirginalistów angielskich czy niemiecką muzykę XVII wieku. Nie stroni jednak od muzyki XX wieku i współczesnej. W jej dyskografii szczególne miejsce zajmują albumy poświęcone „Das Wohltemperierte Klavier” J.S. Bacha: księdze I (2016) i księdze II (2019) – oba wyróżnione m.in. Diapason d’Or i Choc de Classica.

Francuska sopranistka, specjalistka w dziedzinie repertuarów francuskiego i włoskiego XVII wieku. Regularnie współpracuje z czołowymi zespołami muzyki dawnej, takimi jak Le Poème Harmonique, Les nouveaux caractères, Ensemble La Fenice, Holland Baroque i La Tempête. Na gruncie opery śpiewaczka ściśle współpracuje z Le Poème Harmonique i reżyserem Benjaminem Lazarem, występując w „Mieszczanin szlachcicem” Lully’ego/Moliera, wykonując tytułową rolę w „La vita humana” Marazzolego, Hermionę w „Cadmus et Hermione” Lully’ego oraz Clori w „Egisto” Cavallego. Lefilliâtre eksploruje również późniejszy repertuar, m.in. Mahlera, Canteloube’a, Crasa, Beria, Jongena. Nagrała muzykę do kilku filmów Eugène'a Greena, m.in. „Toutes les nuits”, „Most artystów”, „Syn Józefa”. Śpiewaczka współpracuje również z artystami z całego świata w wielu projektach na styku różnych dyscyplin artystycznych.

Powołany do życia w 1999 roku czołowy francuski zespół specjalizujący się w wykonawstwie muzyki baroku. Prowadzony przez skrzypka Pabla Valettiego i klawesynistkę Céline Frisch, skupia solistów pragnących wskrzeszenia muzycznej rywalizacji, jaka miała miejsce w kawiarni Gottfrieda Zimmermanna w osiemnastowiecznym Lipsku. Ceniony w kraju i za granicą, od lat wykonuje w prestiżowych salach koncertowych i międzynarodowych festiwalach. Uznaniem cieszą się nie tylko koncerty czy muzyczne kolaboracje z największymi nazwiskami muzyki dawnej (jak Gustav Leonhardt, Dominique Visse, Roberta Invernizzi, Sophie Karthäuser), ale i ich dokonania na polu fonograficznym, przede wszystkim albumy z interpretacjami twórczości koncertowej J.S. Bacha. Od 2011 roku rezydują w Grand Théâtre de Provence.

Absolwent Conservatoire royal de Bruxelles, laureat Prix Caecilia dla Młodego Muzyki Roku przyznawaną przez Belgijski Związek Prasy Muzycznej. W 2007 roku, w wieku dwudziestu lat, brał udział w Académie Baroque Européenne d’Ambronay pod dyrekcją Hervé’go Niqueta, a kilka lat później, w 2011 roku, dołączył do akademii Jardin des Voix prowadzonej przez Williama Christiego i Paula Agnewa, stając się następnie stałym solistą Les Arts Florissants – zespołu, z którym występował na najważniejszych międzynarodowych scenach. Współpracuje również z wybitnymi zespołami barokowymi, takimi jak Collegium Vocale Gent, Le Concert Spirituel, Le Concert d’Astrée, Les Talens Lyriques, Pygmalion, Le Poème Harmonique, B’Rock, Ricercar Consort, Scherzi Musicali i Hespérion XXI. W 2016 roku wraz z flecistką Anną Besson założył zespół A Nocte Temporis, gdzie pełni funkcję dyrygenta i dyrektora artystycznego, a także regularnie występuje jako solista. Mocno zakorzeniony w muzyce baroku, artysta obecnie rozwija się – zarówno jako solista, jak i ze swoim zespołem – w repertuarze klasycznym i romantycznym.

Uznana flecistka, powszechnie ceniona za swój warsztat i grę na flecie zarówno współczesnym, jak i dawnym, a także za umiejętność wykonywania repertuaru od końca XVII wieku po współczesne dzieła, wykorzystując historyczną praktykę wykonawcza i znajomość stylistyczną epok. Absolwentka Conservatoire national supérieur de musique et de danse w Paryżu oraz Haute école de musique w Genewie. Laureatka Nagrody Fundacji Cziffra. Karierę flecistki barokowej rozwija występując w charakterze solistki, kameralistki oraz jako członek prestiżowych zespołów i orkiestr, jak Le Concert Spirituel, Les Arts Florissants, Insula Orchestra, Le Concert d’Astrée, La Chambre Philharmonique, a także kwartetu Nevermind. Jest współzałożycielką zespołu A Nocte Temporis, gdzie odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu i prowadzeniu projektów muzycznych. Naucza gry na flecie traverso w Koninklijk Conservatorium w Brukseli i Conservatorium van Amsterdam.

Ansambl muzyki dawnej założony w 2016 roku. Powstał z inicjatywy śpiewaka Reinoud Van Mechelena, przez lata współpracującego z uznanymi dyrygentami, jak William Christie, Philippe Herreweghe, Simon Rattle czy René Jacobs, oraz cenionej flecistki Anny Besson, by stać się miejscem realizowania wizji artystycznych z zachowaniem historycznej praktyki wykonawczej. Początkowo był to zespół muzyki kameralnej, realizujący projekty z ariami J.S. Bacha, francuskimi kantatami, czy irlandzką muzyką XVIII wieku na styku muzyki ludowej i barokowej, by z czasem tworzyć większe programy, takie jak kantaty J.S. Bacha czy bożonarodzeniowe ‘pastorale’ Charpentiera. Od momentu powstania zespół jest zapraszany do prestiżowych sal koncertowych i festiwali, m.in. Opéra de Lille, Chapelle Royale du Château de Versailles, Festival Oude Muziek Utrecht, MA Festival w Brugii. Ansambl współpracuje z prestiżowymi wytwórniami Alpha Classics i Château de Versailles Spectacles.

Skrzypaczka, koncertmistrzyni i członkini wielu międzynarodowych zespołów muzyki dawnej, od 2012 roku także lider i dyrektor artystyczny {oh!} Orkiestry, która szybko wzbudziła zaufanie i poparcie największych polskich instytucji muzycznych oraz międzynarodowych festiwali. Zapraszana jest również jako koncertmistrz do innych grup, m.in. Le Parlement de Musique czy Capella Cracoviensis. Jako kameralistka współpracuje z kolońską formacją NeoBarock, paryską orkiestrą Le Cercle de l’Harmonie oraz Le Concert de la Loge, monachijską Hofkapelle München, poznańską Arte dei Suonatori. Wśród muzyków, z którymi artystyczne spotkania stanowią dla niej źródło nieustającej inspiracji, wymienić można Rachel Podger, Giuliano Carmignolę, Andrew Parrotta, Juliena Chauvin, Andreasa Staiera, Hidemi Suzukiego, Bartholda Kuijkena, Dana Laurina i René Jacobsa.

Izraelska sopranistka o szerokim repertuarze, obejmującym zarówno partie sopranu lirycznego, jak i koloraturowego. Interpretowała rolę Zerbinetty w „Ariadnie na Naksos” R. Straussa, Adiny w „Napoju miłosnym” Donizettiego, Gepopo/Venus w „Le Grand Macabre” Ligetiego, Violetty Valéry w „Traviacie” Verdiego oraz Królowej Nocy w „Czarodziejskim flecie” Mozarta. Ostatnio kreowała postać Kasandry podczas światowej prapremiery opery Salvatore Sciarrina „Il canto s‘attrista, perché?” oraz dokonała prawykonania dzieła Johannesa Kalitzkego „Kapitän Nemos Bibliothek” na Bregenzer Festspiele. Sopranistka Rinnat Moriah występowała na tak prestiżowych scenach, jak Teatro alla Scala, Staatsoper i Deutsche Oper w Berlinie, Theater an der Wien, Staatstheater Wiesbaden, Nationaltheater Mannheim oraz Badisches Staatstheater Karlsruhe. Jako ceniona artystka estradowa i koncertowa, Rinnat Moriah występowała m.in. na Rossini Opera Festival, Händel-Festspiele Halle, Osterfestspiele Baden-Baden, Lucern Festival, Bregenzer Festspiele, oraz Festival d’Aix-en-Provence.

Dynamicznie i konsekwentnie rozwijający się zespół założony w 2012 roku, jeden z czołowych polskich zespołów muzyki dawnej w Polsce. {oh!} Orkiestrę tworzy grupa instrumentalistów – pasjonatów skupionych wokół wykonawstwa historycznego, którzy będąc miłośnikami muzyki dawnej, są również silnie związani ze swoim regionem. {oh!} jest pierwszą na Śląsku profesjonalną orkiestrą grającą na instrumentach historycznych, która jednocześnie stała się jego kulturalną wizytówką zarówno w Polsce, jak i za granicą. Na rynku fonograficznym orkiestra akcentuje swoją pozycje znakomicie przyjętymi albumami. Do ostatnich dokonań zespołu należy wyróżniony Preis der Deutschen Schallplattenkritik trzypłytowy album z operą Leonarda Vinciego „Gismondo, re di Polonia”, której prawykonanie zostało nominowane w 2020 roku do Nagrody Koryfeusz Muzyki Polskiej w kategorii Wydarzenie Roku. Zespół regularnie występuje na polskich i zagranicznych festiwalach. Koncertmistrzynią orkiestry jest nominowana w 2019 i 2020 roku do Paszportu „Polityki” skrzypaczka Martyna Pastuszka.

Jeden z najbardziej rozpoznawalnych polskich klawesynistów. Gra na różnych typach klawesynów i klawikordów oraz na historycznych fortepianach i organach; szczególną pasją darzy improwizacje. Jako solista, dyrygent i kameralista regularnie współpracuje z czołówką międzynarodowych oraz polskich orkiestr i zespołów, w tym z Brecon Baroque, Capella Cracoviensis, Arte dei Suonatori, {oh!} Orkiestrą, AUKSO Orkiestrą Kameralną Miasta Tychy, NOSPR i in. Występuje na krajowych i zagranicznych festiwalach muzyki dawnej. Na jego dyskografie składa się kilkadziesiąt albumów nagranych w różnych składach dla BIS, Channel Classics, CPO, Alpha, Decca, Rubicon, Anaklasis, DUX, które zdobywały takie nagrody, jak Diapason d’Or, Gramophone Award, BBC Music Magazine Award, Fryderyk. W 2016 roku został wyróżniony Paszportem „Polityki”. Artysta wykłada w Akademii Muzycznej w Katowicach. Szczególną uwagę poświęca nauczaniu gry solowej oraz kursom improwizacji w oparciu o metodę partimento.

Francuska sopranistka wykonująca szeroki repertuar operowy. Jest absolwentką Guildhall School of Music and Drama w Londynie oraz Hochschule für Musik und Tanz w Kolonii. Po studiach została zaangażowana do Theater Aachen, gdzie pozostała stałą członkinią zespołu do sezonu 2023/2024. Śpiewaczka uczestniczyła w wielu międzynarodowych konkursach (finalistka Internationaler Gesangswettbewerb für Barockoper „Pietro Antonio Cesti”) i festiwalach (Innsbrucker Festwochen der Alten Musik, Bayreuth Baroque Opera Festiva, Klangvokal Musikfestival Dortmund, Händel-Festspiele Karlsruhe). W swoim dorobku ma różnorakie role, takie jak Poppea w „Koronacji Poppei” Monteverdiego, Blanche de la Force w „Dialogues des Carmélites” Poulenca, Zerlina w „Don Giovannim” czy Despina w „Così fan tutte” Mozarta, Maria w „West Side Story” Bernsteina, Lauretta w „Giannim Schicchi” Puccieniego. Wcielała się również w Bellezzę w „Il Trionfo del Tempo e del Disinganno” Handla, rolę tytułową w „La Calisto” Cavallego oraz Helenę w „Śnie nocy letniej” Brittena.

Czeska flecistka. Absolwentka praskiego konserwatorium w klasie fletu poprzecznego oraz Koninklijk Conservatorium w Hadze, a także studiów muzycznych z zakresu teorii i praktyki wykonawczej muzyki dawnej na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola w Pradze. Występowała na wielu renomowanych festiwalach poświęconych muzyce dawnej, jak Bachfest Leipzig, Festival Oude Muziek Utrecht, Musikfestspiele Potsdam, Innsbrucker Festwochen, Händel-Festspiele Halle, Vratislavia Cantans, Festival de Sablé, Tage Alter Musik Regensburg, Praska Wiosna. Regularnie występuje z uznanymi zespołami, m.in. z Akademie für Alte Musik Berlin, Il suonar parlante, Wrocławską Orkiestrą Barokową, {oh!} Orkiestrą czy Ars Antiqua Austria. Pełni funkcję dyrektor artystycznej praskiego zespołu Collegium Marianum. Jest również dyrektorem programowym cyklu koncertów Baroque Soirées i międzynarodowego letniego festiwalu Summer Festivities of Early Music.

Skrzypaczka urodzona w rodzinie muzyków, którzy zaszczepili w niej zainteresowanie muzyką dawną. Naukę gry na skrzypcach rozpoczęła w wieku siedmiu lat. Ukończyła studia w klasie skrzypiec barokowych u Sirkki-Liisy Kaakinen-Pilch i Zbigniewa Pilcha na Akademii Muzycznej w Krakowie. Jest laureatką wielu konkursów ogólnopolskich i międzynarodowych, zarówno jako solistka i kameralistka. Współpracuje z takimi zespołami, jak Il Pomo d’Oro, Arte dei Suonatori, Kore Orchestra, Capella Cracoviensis. Jest współzałożycielką zespołu muzyki dawnej Modus Consort. W sezonie artystycznym 2016/2017 była członkiem European Union Baroque Orchestra. Występowała na licznych festiwalach w kraju i za granicą, także jako koncertmistrz i solistka.

Zespół muzyki dawnej powstały w 1993 roku, który na przestrzeni lat zyskał międzynarodową renomę. W repertuarze orkiestry znajduje się ponad 700 kompozycji okresu baroku, jak również klasycyzmu i wczesnego romantyzmu. Chociaż muzyka dawna jest domeną orkiestry, w jej repertuarze znajdziemy także utwory kompozytorów żyjących i tworzących w XX wieku oraz kompozycje pisane współcześnie. Z orkiestrą współpracują soliści i dyrygenci z całej Europy, Stanów Zjednoczonych, Kanady i Japonii, a wśród nich m.in. Rachel Podger, Bolette Roed, Martin Gester czy Hidemi Suzuki. Arte dei Suonatori cieszy się nieustannie przychylną opinią krytyków muzycznych i publiczności, o czym świadczą liczne nagrody i wyróżnienia. Wydane przez Arte dei Suonatori uhonorowane zostały m.in. Diapason d’Or, Gramophone Editor's Choice, Choc du Monde de la Musique, czy Classics Today. Orkiestra dokonała także wielu nagrań dla rozgłośni radiowych i stacji telewizyjnych, m.in. dla BBC, Programu 2 Polskiego Radia, SWR, czy Mezzo.

Multiinstrumentalistka, wokalistka, kompozytorka i pedagog. Jedna z czołowych polskich artystek, wykonujących muzykę ludową, etniczną, world music. Od początku swojej działalności muzyczno-badawczej koncentruje się na unikalnych technikach wykonawczych kultur Europy, Azji i Bliskiego Wschodu. Jako solistka aktywnie koncertuje na całym świecie. Współpracuje z muzykami arabskimi, pakistańskimi, senegalskimi, irańskimi, koreańskimi, chińskimi, japońskimi i indyjskimi. Ambasadorka polskiej muzyki klasycznej i ludowej w Japonii podczas jej pobytu w latach 1997–2002. Uczestniczyła w rekonstrukcjach zaginionych staropolskich instrumentów smyczkowych: suki biłgorajskiej i fideli płockiej, a także suki mieleckiej. Jest inicjatorką powstania takich zespołów jak Zespół Polski, San-Nin Trio, Arcus Poloniae; powołała do życia pierwszy w Polsce zespół muzyki indyjskiej – Raga Sangit. Doktor habilitowana sztuk muzycznych, związana z Akademią Muzyczną w Krakowie.

Śpiewak i instrumentalista, autor piosenek, kompozytor muzyki teatralnej i filmowej, kurator i producent muzyczny, reżyser i scenarzysta filmów dokumentalnych, popularyzator muzyki tradycyjnej, pomysłodawca zespołu śpiewaczego Monodia Polska. Jest depozytariuszem religijnych i świeckich pieśni przekazywanych od pokoleń wyłącznie w tradycji ustnej. Wraz z zespołem Monodia Polska – poza pieśniami tradycyjnymi – wykonuje też polifoniczne partytury średniowiecza i renesansu.

Kompozytor, pianista, lirnik, aranżer i producent muzyczny oraz wykładowca. Nazywany „romantykiem polskiej pianistyki jazzowej” [jazz.pl]. Oryginalny a jednocześnie wszechstronny muzyk na polskiej scenie jazzowej, prekursor wykonywania współczesnego jazzu na lirze korbowej. Absolwent Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach, obecnie profesor Akademii Muzycznej w Krakowie. Koncertując całym świecie – w Europie, Ameryce, Afryce i Azji – dzielił scenę z ikonami światowej muzyki. Występował m.in. w zespołach Janusza Muniaka, Andrzeja Cudzicha oraz Nigela Kennedy’ego. Współpracował z takimi postaciami, jak Brad Terry, Lee Konitz, Dino Saluzzi, Richard Galliano, Zbigniew Namysłowski czy Jarosław Śmietana. Jako kompozytor i aranżer wokalny, stał za przebojami polskiej piosenki. Współpracował z Ewą Bem, Anną Marią Jopek, Mietkiem Szcześniakiem oraz zespołami New Life’m i El Greco.

Założony w Katowicach w 2019 roku zespół specjalizujący się w muzyce barokowej wykonywanej na instrumentach historycznych. Nazwa ansamblu ma podkreślać spójność brzmieniową wynikającą z interpretacji muzyki na najwyższym poziomie. Nie zamykają się jednak w ramach kwartetu: występują w rozszerzonych formacjach, jak również w duach i triach. Zespół szybko zdobył uznanie publiczności, o czym świadczą występy na festiwalach w Polsce (m.in. na Actus Humanus, Festiwalu Bachowskim w Świdnicy, Misteria Paschalia, Silesia Sonans) i za granicą (Musiques Baroques à Savennieres, Kvarner Festival, Les Apartés oraz Concentus Moraviae). Ich działalność wyróżniona została również na międzynarodowych konkursach, m.in. I nagrodą na Concours International de Musique Ancienne du Val de Loire. W latach 2022–2023 był członkiem EEEMERGING+, europejskiego programu wspierającego najzdolniejsze zespoły muzyki dawnej.